عجب صبری خدا دارد...

هرروز قسمتی از زیبایی های زندگی جلوی چشمام میمیره.

این مدت انقدر پای حرف ادم های مختلف بودم،انقدر از زندگی های مختلف شنیدم که اگه الان ازم بخوان دنیا رو بکشم به زشت ترین و سیاه ترین شکل ممکن میکِشمش.

دلم خیلی غمگینه...واقعا هر دفعه بعد دیدن یا شنیدن چنین چیزهایی یه بار بزرگ به سنگینی های دلم اضافه میشه.مخصوصا وقتی این سختی ها رو تو زندگی یکی از عزیزترین های زندگیت میبینی.