و بالاخره کنکور خانِ نود و هفت

خب جوابای وبلاگ کنکور کلمه اومد.رتبم سه رقمی شد و دانشگاه تهران قبول نمیشم.یکی دو روز اول عصبی بودم.ناراحت نه،عصبی.عصبی از اینکه جرئتشو داشتم و از یه دانشگاه خوب و رشته ی خوب انصراف دادم ولی به اندازه ی کافی درس نخوندم.

الان خوبم.خواستم که همه چیز و قبول کنم و پای انتخاب ها و تصمیماتم و اشتباهاتم وایستم.برخلاف قبل وبلاگ کنکور کلمه الان نه پشیمونم از انصراف دانشگاه نه حسرت چیزی و میخورم.

میرم بازیگری دانشگاه غیرانتفاعی.

ولی پرونده ی وبلاگ کنکور کلمه و دانشگاه هنوز بازه برام.من بیدی نیستم که با این بادا بلرزم یا کسی نیستم که انقدر زود کم بیارم و بیخیال هدف ها و آرزوهام بشم.الان احساس خوشحالی دارم از این رهایی خودم و از اینکه تونستم قوی بمونم.اینطوری از یه جهت خوب هم شد.اونم اینکه میتونم ویلون و برای یک سال هم که شده با استاد خودم ادامه بدم.

اگه کسی این متن و میخونه و وبلاگ کنکور کلمه داده و رتبش بد شده و دنیا رو برا خودش تموم شده حس میکنه میخوام بهش بگم که قوی باش.زندگی چیزهایی فراتر از وبلاگ کنکور کلمه ه.زندگی جریان داره و ما هم هستیم و ادامه میدیم و هنوز هم فرصت ها هستند برای تلاش کردن و بهتر شدن.امیدوارم خودتون و ببخشید و اتفاقی که افتاده رو قبول کنید و هنوز هم ادامه بدید.خدا هست و مارو میبینه.